Dec 5, 2009
မႏၱေလးေဆာင္ၾကီးကလည္း..ေမွာင္ လိုက္တာ …
ညေန ေၾကာင္ေတာင္ ၾကီးေတာင္.. လက္ေတြ႕ခန္းထဲ မွာ ထြန္းထားတဲ့ မီးေခ်ာင္း ေရာင္ ေတြ က..သူ ထိုင္ ေနတဲ့..ေထာင့္ ခံု ေပၚ ထိ မေရာက္။ ဒီ cross section ဆြဲတာ ကို လည္း..သူ ေကာင္းေကာင္း နားမလည္။ ဆရာ ေျပာျပ ေနတုန္းကလည္း..နားစိုက္ မေထာင္ မိ..။ သူ ဘာေတြ ေတြးေနခဲ့ မွန္း လည္း မသိ။
-
Assignment ေပးထားတဲ့..ေျမပံု စာရြက္ ကေလး ကို A B မွ်ားေလး အတိုင္း ခ်ိဳး ျပီးေတာ့.. ေအာက္က..စာရြက္လြတ္ေပၚ မွာ.. အစက္ေလး ေတြ ေတာ့..ခ်ျပီးျပီ။ ေဘး က.. ခေလး ကလည္း..ေယာင္ေတာင္ ေပါင္ေတာင္..သူ႕လိုပဲ.. ဟိုဖက္ ၾကည့္ လိုက္..ဒီဖက္ ၾကည့္လိုက္။ ဆရာမ ေဒၚသူဇာ နဲ႕ ဆရာ လတ္ တို႕ ႏွစ္ေယာက္ ကေတာ့..သူတို႕ ေသခ်ာ လက္ခ်ာ ရိုက္ျပီး ျပီ ဆိုျပီး… ေက်ာင္းသား ေတြကို..စိတ္ခ် လက္ခ် ရွိ ပံုရသည္။ တံခါး ေဘာင္မွာ မွီျပီး စကားရပ္ေျပာ ေနၾကသည္။
တခ်ိဳ႕က..အလင္းေရာင္ ေကာင္းတဲ့..၀ရံတာ က..ခံု ေတြ မွာ ဆြဲ ေနၾကသည္…။ ေနာက္ေျပာင္သံ တခ်ိဳ႕..နဲ႕.. ရီေမာသံ တခ်ိဳ႕ ..။ ၀ရံတာ ဖက္ ဆီ မွာ စည္စည္ ကားကား ..။ မျဖဴ က .. ေအာနပ္စ္ က တသိုက္ နဲ႕..အဲဒီမွာ သြားဆြဲ ေနတာပဲ။
Assignment ေပးထားတဲ့..ေျမပံု စာရြက္ ကေလး ကို A B မွ်ားေလး အတိုင္း ခ်ိဳး ျပီးေတာ့.. ေအာက္က..စာရြက္လြတ္ေပၚ မွာ.. အစက္ေလး ေတြ ေတာ့..ခ်ျပီးျပီ။ ေဘး က.. ခေလး ကလည္း..ေယာင္ေတာင္ ေပါင္ေတာင္..သူ႕လိုပဲ.. ဟိုဖက္ ၾကည့္ လိုက္..ဒီဖက္ ၾကည့္လိုက္။ ဆရာမ ေဒၚသူဇာ နဲ႕ ဆရာ လတ္ တို႕ ႏွစ္ေယာက္ ကေတာ့..သူတို႕ ေသခ်ာ လက္ခ်ာ ရိုက္ျပီး ျပီ ဆိုျပီး… ေက်ာင္းသား ေတြကို..စိတ္ခ် လက္ခ် ရွိ ပံုရသည္။ တံခါး ေဘာင္မွာ မွီျပီး စကားရပ္ေျပာ ေနၾကသည္။
တခ်ိဳ႕က..အလင္းေရာင္ ေကာင္းတဲ့..၀ရံတာ က..ခံု ေတြ မွာ ဆြဲ ေနၾကသည္…။ ေနာက္ေျပာင္သံ တခ်ိဳ႕..နဲ႕.. ရီေမာသံ တခ်ိဳ႕ ..။ ၀ရံတာ ဖက္ ဆီ မွာ စည္စည္ ကားကား ..။ မျဖဴ က .. ေအာနပ္စ္ က တသိုက္ နဲ႕..အဲဒီမွာ သြားဆြဲ ေနတာပဲ။
-
အိုး.. ေမွာင္က ေမွာင္.. စိတ္က အိုက္..။ ေဒါသ ကလည္း ဘယ္က ထြက္ေနမွန္း ကို မသိ။ မ်က္ႏွာက်က္က..ပန္ကာ အိုၾကီး ေတြ ကလည္း..တဒီးဒီး နဲ႕ သာ ျမည္ေနတာ.. ဘာေလ မွ လည္း မရ..။ တံခါးေပါက္ မွာ ရပ္ျပီး..ရယ္ေမာ စကားေျပာ ေနတဲ့..ဆရာ နဲ႕ ဆရာမ ကို ၾကည့္ ရင္း .. ဆရာ့ ကို သတိ ရ သည္။ ခု ေလာက္ဆို စင္ကာပူ မွာေပ့ါ.. အလုပ္ အသစ္ ထဲ မွာ ေပ်ာ္ေန ျပီလား..ဘ၀ အသစ္ကို ရုန္းကန္ ေန သလား ..။ ဘာရယ္ လည္း မဟုတ္.. စာေတြ နားမလည္ မိ ေတာ့ .. စိတ္ေအး လက္ေအး နဲ႕.. ဗဟုသုတ ေတြပါ ညွပ္ျပီး..စာရွင္းျပ တတ္တဲ့..ဆရာ့ကို သတိရ မိတာပါ..။ ဆရာသာ ရွိေသးရင္.. သူတို႕.. ပရက္တီကယ္ ေတြ
အိုး.. ေမွာင္က ေမွာင္.. စိတ္က အိုက္..။ ေဒါသ ကလည္း ဘယ္က ထြက္ေနမွန္း ကို မသိ။ မ်က္ႏွာက်က္က..ပန္ကာ အိုၾကီး ေတြ ကလည္း..တဒီးဒီး နဲ႕ သာ ျမည္ေနတာ.. ဘာေလ မွ လည္း မရ..။ တံခါးေပါက္ မွာ ရပ္ျပီး..ရယ္ေမာ စကားေျပာ ေနတဲ့..ဆရာ နဲ႕ ဆရာမ ကို ၾကည့္ ရင္း .. ဆရာ့ ကို သတိ ရ သည္။ ခု ေလာက္ဆို စင္ကာပူ မွာေပ့ါ.. အလုပ္ အသစ္ ထဲ မွာ ေပ်ာ္ေန ျပီလား..ဘ၀ အသစ္ကို ရုန္းကန္ ေန သလား ..။ ဘာရယ္ လည္း မဟုတ္.. စာေတြ နားမလည္ မိ ေတာ့ .. စိတ္ေအး လက္ေအး နဲ႕.. ဗဟုသုတ ေတြပါ ညွပ္ျပီး..စာရွင္းျပ တတ္တဲ့..ဆရာ့ကို သတိရ မိတာပါ..။ ဆရာသာ ရွိေသးရင္.. သူတို႕.. ပရက္တီကယ္ ေတြ
၀င္ ကိုင္ ေပးရမွာ..။ ဘာမွန္း လဲ မသိ ..သူ ငိုခ်င္ လာသည္။ ဒီ အခန္းထဲက..ခဏ ထြက္မွ ျဖစ္မည္..။ ေခါင္းေတြ လည္း အံုခဲ လာသလိုပဲ..။ ခဲဆံ ေဘာပင္ ကို ခံု ေပၚ ျပစ္ခ် ျပီး.. ထိုင္ခံု ကေန မတ္တပ္ ရပ္ မိသြားသည္။
-
“ ဘယ္သြား မလို႕လည္း..သူမ်ားေတြ ဆြဲ ျပီး ေတာင္ ကုန္ပီ…”
“ ဘယ္သြား မလို႕လည္း..သူမ်ားေတြ ဆြဲ ျပီး ေတာင္ ကုန္ပီ…”
-
ကိုတိုး အသံ က..ခပ္ မာမာ ။ လူ ကို မၾကည့္ပဲ.. မွုန္ကုပ္ကုပ္ နဲ႕ ခံုေပၚက..စာရြက္ကို လွမ္း ၾကည့္ လိုက္ ရင္း…
…….
“ အာ..နင့္ဟာ.. အစက္ ခ် ထားတာ ကေတာင္ မတက္ေသး ဘူး.. ဘာလုပ္ေနလည္း..
…….
ေပးစမ္း..
ဒီမွာေလ.. ျပီးရင္..dip angle ေတြ အတိုင္း.. အေစာင္းေလး ေတြ ထဲ့… syncline တခု ပါတယ္..ေရာ့..ဒီမွာ..ငါျပီးသြားျပီ..ငါ့ဟာ ၾကည့္ဆြဲ….”
…..
ကိုတိုးက.. သူ႕စာရြက္ ကို ေရွ႕မွာ လာခ် ေပး ရင္း .. စိတ္မရွည္ သလို ေျပာေတာ့ …သူ ပို ငိုခ်င္ လာသည္။
-
ကိုတိုး အသံ က..ခပ္ မာမာ ။ လူ ကို မၾကည့္ပဲ.. မွုန္ကုပ္ကုပ္ နဲ႕ ခံုေပၚက..စာရြက္ကို လွမ္း ၾကည့္ လိုက္ ရင္း…
…….
“ အာ..နင့္ဟာ.. အစက္ ခ် ထားတာ ကေတာင္ မတက္ေသး ဘူး.. ဘာလုပ္ေနလည္း..
…….
ေပးစမ္း..
ဒီမွာေလ.. ျပီးရင္..dip angle ေတြ အတိုင္း.. အေစာင္းေလး ေတြ ထဲ့… syncline တခု ပါတယ္..ေရာ့..ဒီမွာ..ငါျပီးသြားျပီ..ငါ့ဟာ ၾကည့္ဆြဲ….”
…..
ကိုတိုးက.. သူ႕စာရြက္ ကို ေရွ႕မွာ လာခ် ေပး ရင္း .. စိတ္မရွည္ သလို ေျပာေတာ့ …သူ ပို ငိုခ်င္ လာသည္။
-
“ လုပ္ေလ.. lithology တူတာ ျခင္း ဆက္.. pattern ေလးေတြ ထဲ့ေလ..”
-
-
ေအးပါ.. လို႕..သူ မပြင့္ တပြင့္ ေျပာေတာ့.. သူ႕မ်က္ႏွာ ကို ခပ္ဆတ္ဆတ္ ျဖတ္ကနဲ တခ်က္ လွမ္း ၾကည့္ ရင္း.. ကေလး နဲ႕ မစု ကို ျပဖို႕ ဟိုဖက္ လွည့္ သြားသည္။ ဖိဆြဲ လိုက္တဲ့.. မ်ဥ္းေကြးေလး တေၾကာင္း ေပၚမွာ.. ခဲဆံ အသြားေလး..ေထာက္ကနဲ..က်ိဳးသြားတုန္း.. မ်က္ရည္ တစက္ က.. ေပါက္ကနဲ..ဘယ္က က် လာ မွန္း မသိ…။
-
-
++++++++
-
-
သူတို႕ သံုးေယာက္ မႏၱေလး ေဆာင္ေရွ႕ ထြက္ေတာ့.. လူေတာင္ အေတာ္ ရွင္းေနျပီ။
-
“ အမေလး.. ဒီေန႕ ပရက္တီကယ္ ဆြဲရတာ..ၾကာလိုက္ တာ.. တီခ်ယ္ တို႕..ေစာင့္ေပး လို႕..ေတာ္ေသး...”
“ အမေလး.. ဒီေန႕ ပရက္တီကယ္ ဆြဲရတာ..ၾကာလိုက္ တာ.. တီခ်ယ္ တို႕..ေစာင့္ေပး လို႕..ေတာ္ေသး...”
-
“ ေအးေလဟယ္…ကိုတိုး လာ မျပ ရင္..ငါလည္း ဘယ္သူ႕ ဆီက..ယူ ၾကည့္ ရမလည္း စဥ္းစားေနတာ..”
“ ေအးေလဟယ္…ကိုတိုး လာ မျပ ရင္..ငါလည္း ဘယ္သူ႕ ဆီက..ယူ ၾကည့္ ရမလည္း စဥ္းစားေနတာ..”
-
“ ဒီေန႕ ေပးတဲ့ ပံုကလည္း ခက္လို႕ဟ…”
“ ဒီေန႕ ေပးတဲ့ ပံုကလည္း ခက္လို႕ဟ…”
-
မစု နဲ႕ ကေလး ေျပာ ေနတဲ့..စကား ေတြကို.. မၾကားသလို.. အဲဒီ အထဲ ကိုယ္ပဲ မပါ သလို..တံုဏွိ ဘာေ၀ လုပ္ရင္း.. အဓိပတိ လမ္း ေပၚ ထြက္ ေတာ့ ... ေရတမာ ပင္ တပင္ ေအာက္က.. အတြဲ တတြဲ ကို.. ကဲရန္ေကာ.. လို႕.. အျမင္ကပ္ ေန မိျပန္ သည္။
မစု နဲ႕ ကေလး ေျပာ ေနတဲ့..စကား ေတြကို.. မၾကားသလို.. အဲဒီ အထဲ ကိုယ္ပဲ မပါ သလို..တံုဏွိ ဘာေ၀ လုပ္ရင္း.. အဓိပတိ လမ္း ေပၚ ထြက္ ေတာ့ ... ေရတမာ ပင္ တပင္ ေအာက္က.. အတြဲ တတြဲ ကို.. ကဲရန္ေကာ.. လို႕.. အျမင္ကပ္ ေန မိျပန္ သည္။
-
“ ဟဲ့..ေကမ..နင္ ဒီေန႕ တိတ္လွ ခ်ည္လား..”
“ ဟဲ့..ေကမ..နင္ ဒီေန႕ တိတ္လွ ခ်ည္လား..”
-
“ အင္း.. ဗိုက္ဆာ သလိုလို..ေခါင္းကိုက္ သလိုလို နဲ႕.. အေဆာင္ မျပန္ေသးဘူးဟာ.. ပင္းယေဆာင္ ေရွ႕က..မုန္႕ဟင္းခါး ၀င္စား ရေအာင္…”
“ အင္း.. ဗိုက္ဆာ သလိုလို..ေခါင္းကိုက္ သလိုလို နဲ႕.. အေဆာင္ မျပန္ေသးဘူးဟာ.. ပင္းယေဆာင္ ေရွ႕က..မုန္႕ဟင္းခါး ၀င္စား ရေအာင္…”
-
စကားလမ္းေၾကာင္း လႊဲ ရင္း..တကယ္လည္း.. မုန္႕ဟင္းခါး စားခ်င္ လာသည္။ ျပီး..အဲဒီ ဆိုင္မွာ စားရတာ..စားလို႕လည္း ေကာင္းသည္..ေပ်ာ္ဖုိ႕လည္း ေကာင္း သည္။ သူ နည္းနည္း ေပ်ာ္ဖို႕..လိုအပ္ေန သည္..။
စကားလမ္းေၾကာင္း လႊဲ ရင္း..တကယ္လည္း.. မုန္႕ဟင္းခါး စားခ်င္ လာသည္။ ျပီး..အဲဒီ ဆိုင္မွာ စားရတာ..စားလို႕လည္း ေကာင္းသည္..ေပ်ာ္ဖုိ႕လည္း ေကာင္း သည္။ သူ နည္းနည္း ေပ်ာ္ဖို႕..လိုအပ္ေန သည္..။
-
သူတို႕ သံုးေယာက္.. အဓိပတိ လမ္းေပၚကေန.. ပင္းယေဆာင္ ကုန္း ေပၚ တက္တဲ့..လမ္းကေလး ထဲကို ခ်ိဳး၀င္ လိုက္တာနဲ႕.. သံေသး သံေၾကာင္ တခ်ိဳ႕.. စၾကား ေနရျပီ။ ပင္းယ..စစ္ကိုင္း..ပဲခူး..သံုးေဆာင္ တြဲ ၾကီး ရွိတဲ့..အဲဒီ ေတာင္ကုန္း ျမင့္ေလး ေပၚကို.. ေတာ္ရံု မိန္းကေလး ေတြ .. ျဖတ္ သြား ျဖတ္လာ မလုပ္ ၾက ေပမဲ့.. သူ တို႕ အင္းလ်ားသူ ေတြ ေတာ့..ရံဖန္ ရံခါ သြားတတ္ၾက သည္။ ပင္းယ နဲ႕ အင္း၀ ကို ဆက္ထားတဲ့..ေပါင္းကူး လမ္း ကေန.. တခါတေလ..မိုးခို တာပဲ ျဖစ္ျဖစ္..သူတို႕ သြားတတ္ သည္။ အင္း၀ ေဆာင္ က ထြက္လိုက္ရင္..မ်က္ႏွာခ်ုင္း ဆိုင္ မွာ..အင္းလ်ား ေရာက္ျပီေလ..။ အေဆာင္ကို ျပန္ဖို႕..လမ္း ကေလး မျဖစ္ စေလာက္ ပို တို သြား တာ ကိုပဲ.. ျဖတ္လမ္း လုိ႕ အေၾကာင္း ျပ ျပီး.. သြား- သြား ေန တတ္ၾက သည္ ...။ အျမဲတမ္းလို လည္း .. အဲဒီလို.. ၾကြက္စိ ၾကြက္စိ.. အသံ ေသး အသံေၾကာင္ ေတြ… ၾကား ေနက်..။ ဒါကပဲ.. အရသာ ရွိ ေနတာ ျဖစ္မွာ ေပါ့.. လို႕.. ျပံဳးရင္း.. မုန္႕ဟင္းခါး ဆိုင္ ဖက္ လွမ္း ၾကည့္ ေတာ့.. မုန္႕ဟင္းခါး သည္ အေဒၚၾကီးက..
သူတို႕ သံုးေယာက္.. အဓိပတိ လမ္းေပၚကေန.. ပင္းယေဆာင္ ကုန္း ေပၚ တက္တဲ့..လမ္းကေလး ထဲကို ခ်ိဳး၀င္ လိုက္တာနဲ႕.. သံေသး သံေၾကာင္ တခ်ိဳ႕.. စၾကား ေနရျပီ။ ပင္းယ..စစ္ကိုင္း..ပဲခူး..သံုးေဆာင္ တြဲ ၾကီး ရွိတဲ့..အဲဒီ ေတာင္ကုန္း ျမင့္ေလး ေပၚကို.. ေတာ္ရံု မိန္းကေလး ေတြ .. ျဖတ္ သြား ျဖတ္လာ မလုပ္ ၾက ေပမဲ့.. သူ တို႕ အင္းလ်ားသူ ေတြ ေတာ့..ရံဖန္ ရံခါ သြားတတ္ၾက သည္။ ပင္းယ နဲ႕ အင္း၀ ကို ဆက္ထားတဲ့..ေပါင္းကူး လမ္း ကေန.. တခါတေလ..မိုးခို တာပဲ ျဖစ္ျဖစ္..သူတို႕ သြားတတ္ သည္။ အင္း၀ ေဆာင္ က ထြက္လိုက္ရင္..မ်က္ႏွာခ်ုင္း ဆိုင္ မွာ..အင္းလ်ား ေရာက္ျပီေလ..။ အေဆာင္ကို ျပန္ဖို႕..လမ္း ကေလး မျဖစ္ စေလာက္ ပို တို သြား တာ ကိုပဲ.. ျဖတ္လမ္း လုိ႕ အေၾကာင္း ျပ ျပီး.. သြား- သြား ေန တတ္ၾက သည္ ...။ အျမဲတမ္းလို လည္း .. အဲဒီလို.. ၾကြက္စိ ၾကြက္စိ.. အသံ ေသး အသံေၾကာင္ ေတြ… ၾကား ေနက်..။ ဒါကပဲ.. အရသာ ရွိ ေနတာ ျဖစ္မွာ ေပါ့.. လို႕.. ျပံဳးရင္း.. မုန္႕ဟင္းခါး ဆိုင္ ဖက္ လွမ္း ၾကည့္ ေတာ့.. မုန္႕ဟင္းခါး သည္ အေဒၚၾကီးက..
“ သမီး တို႕..လာ..လာ.. သံုးပြဲ ေနာ္..ပဲေၾကာ္ ထဲ့ မလား..” လို႕.. လက္က ျပင္ ေနျပီ။
-
-
ပင္းယ ေဆာင္ နဲ႕ အဓိပတိလမ္း အၾကားက.. အေတာ္ က်ယ္လွမ္း တဲ့..ျမက္ခင္း ေျပေျပ ေလး ေပၚမွာ..ဒီ အတိုင္း ခံုပု ေလး ေတြ ယာယီ ခင္းျပီး..ညေန တိုင္း ေရာင္းတဲ့..ဒီ မုန္႕ဟင္းခါး ကလည္း.. အေတာ္ ေတာ့..ေရာင္းေကာင္း လွသည္။ ထူးဆန္းတာက.. ေယာက်္ားေလး ေဆာင္ေရွ႕မွာ ေရာင္းေပမဲ့.. မုန္႕ဟင္းခါး စားသမွ်.. မိန္းမေတြ ခ်ည္းပဲ။
-
လြယ္အိတ္ ကေလး ေတြ..ေပါင္ေပၚ တင္ျပီး..ခံု ပုေလးေတြ ေပၚ ထိုင္ လိုက္တာနဲ႕…အလင္း တန္း ေတြ..ျဖတ္ကနဲ..ျဖတ္ကနဲ..က် လာ သည္။ ကေလးက..မ်က္စိ က်ိန္း ဟန္..ရွံဳ႕မဲ့ ရင္း..ခံုကို ေရႊ႕ လိုက္ ေတာ့.. မုန္႕ဟင္းခါးသည္ အေဒၚၾကီးက.. မုန္႕ခြက္ေတြ လွမ္းေပးရင္း..ျပံဳးေနသည္။
လြယ္အိတ္ ကေလး ေတြ..ေပါင္ေပၚ တင္ျပီး..ခံု ပုေလးေတြ ေပၚ ထိုင္ လိုက္တာနဲ႕…အလင္း တန္း ေတြ..ျဖတ္ကနဲ..ျဖတ္ကနဲ..က် လာ သည္။ ကေလးက..မ်က္စိ က်ိန္း ဟန္..ရွံဳ႕မဲ့ ရင္း..ခံုကို ေရႊ႕ လိုက္ ေတာ့.. မုန္႕ဟင္းခါးသည္ အေဒၚၾကီးက.. မုန္႕ခြက္ေတြ လွမ္းေပးရင္း..ျပံဳးေနသည္။
-
ဒီလိုပဲ..ဒီ ဆိုင္မွာ မုန္႕ဟင္းခါး လာစား ၾက တာကိုက.. အဲဒီလို.. အေဆာင္ေပၚက..လွမ္း ျပီး .. မွန္ ထိုးတာ ကို..ေက်နပ္ သေဘာက် ၾကတာလဲ ပါ မွာေပါ့ ေနာ္..။ ေျပာမွပဲ..ဒီဆိုင္က.. မုန္႕ဟင္းခါး တင္ စားေကာင္းတာ မဟုတ္ဘူး..ေပ်ာ္ဖို႕ပါ..ေကာင္း တာပါ လို႕။
ဒီလိုပဲ..ဒီ ဆိုင္မွာ မုန္႕ဟင္းခါး လာစား ၾက တာကိုက.. အဲဒီလို.. အေဆာင္ေပၚက..လွမ္း ျပီး .. မွန္ ထိုးတာ ကို..ေက်နပ္ သေဘာက် ၾကတာလဲ ပါ မွာေပါ့ ေနာ္..။ ေျပာမွပဲ..ဒီဆိုင္က.. မုန္႕ဟင္းခါး တင္ စားေကာင္းတာ မဟုတ္ဘူး..ေပ်ာ္ဖို႕ပါ..ေကာင္း တာပါ လို႕။
-
“ ဟဲ့..မျဖဴ ကိုေတာင္ သတိရတယ္..သူလဲ.. ခုတေလာ..ငါတို႕ နဲ႕ ေတာင္ မလိုက္ ေတာ့ဘူး.. ”
“ ဟဲ့..မျဖဴ ကိုေတာင္ သတိရတယ္..သူလဲ.. ခုတေလာ..ငါတို႕ နဲ႕ ေတာင္ မလိုက္ ေတာ့ဘူး.. ”
-
ကေလးက..မုန္႕ဟင္းခါးပူပူ ကို မွုတ္ရင္း..သူ ခၽြဲေနက်..မျဖဴ ကို သတိရ ေနသည္။ ျပီးေတာ့ အားမရ ေသးဟန္ နဲ႕ ..သူ႕ဖက္ပါ လွည့္ ရင္း..
ကေလးက..မုန္႕ဟင္းခါးပူပူ ကို မွုတ္ရင္း..သူ ခၽြဲေနက်..မျဖဴ ကို သတိရ ေနသည္။ ျပီးေတာ့ အားမရ ေသးဟန္ နဲ႕ ..သူ႕ဖက္ပါ လွည့္ ရင္း..
-
“ နင္ေကာ..ဘယ္ေတာ့..ငါတို႕ ထားသြား မလဲ.. ”
“ နင္ေကာ..ဘယ္ေတာ့..ငါတို႕ ထားသြား မလဲ.. ”
-
“ ငါလား.. အခု ထားသြား လည္း ရတာပဲ..နင္ပဲ မုန္႕ဟင္းခါး ဖိုး ရွင္းလိုက္ေပါ့..”
-
“ ငါလား.. အခု ထားသြား လည္း ရတာပဲ..နင္ပဲ မုန္႕ဟင္းခါး ဖိုး ရွင္းလိုက္ေပါ့..”
-
ေျပာင္ေခ်ာ္ေခ်ာ္ ေျပာရင္း..ပါးစပ္ ထဲ ထဲ့လိုက္တဲ့.. ပထမ ဆံုး..မုန္႕ဟင္းခါး တဇြန္းက.. အရသာ ရွိ လွသည္။
-
“ မဟုတ္ပါဘူး.. နင္တို႕..ဟိုး တေန႕မနက္ က.. ပုဂံလမ္း ထိပ္က..အုတ္ခံု မွာေလ.. ငါတို႕ျမင္သားပဲ.. တေယာက္က.. ထြက္သြား ျပီး.. ဟို တေယာက္က..ဒီဖက္က.. ေရာက္လာ တာ.. ေလ.. ေနာ္.. မစု..ငါတို႕ ျမင္တယ္.. ေျပာလိုက္စမ္း..”
“ မဟုတ္ပါဘူး.. နင္တို႕..ဟိုး တေန႕မနက္ က.. ပုဂံလမ္း ထိပ္က..အုတ္ခံု မွာေလ.. ငါတို႕ျမင္သားပဲ.. တေယာက္က.. ထြက္သြား ျပီး.. ဟို တေယာက္က..ဒီဖက္က.. ေရာက္လာ တာ.. ေလ.. ေနာ္.. မစု..ငါတို႕ ျမင္တယ္.. ေျပာလိုက္စမ္း..”
-
မစုက..ျပံဳးရင္း..သူ႕မုန္႕ဟင္းခါး သူ.. ဆက္စား ေနသည္။
မစုက..ျပံဳးရင္း..သူ႕မုန္႕ဟင္းခါး သူ.. ဆက္စား ေနသည္။
-
“ ေၾသာ..အဲဒါ ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး..တိုက္ဆိုင္ တာပါ.. နင္တို႕.. ဗိုက္ဆာ တယ္ ဆိုျပီး..ေဒၚဦး ဆိုင္ဖက္ ထြက္သြား ေတာ့..ငါ လည္း စကား ဆက္ေျပာ ေနတာေပါ့ ..”
“ ေၾသာ..အဲဒါ ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး..တိုက္ဆိုင္ တာပါ.. နင္တို႕.. ဗိုက္ဆာ တယ္ ဆိုျပီး..ေဒၚဦး ဆိုင္ဖက္ ထြက္သြား ေတာ့..ငါ လည္း စကား ဆက္ေျပာ ေနတာေပါ့ ..”
-
“ ဟင့္.. ဒါဆို.. အေဆာင္ေရွ႕က..အုန္းနို႕ ေခါက္ဆြဲ ခ်ိဳင့္ နဲ႕ လာေပး တာ ကေရာ..”
-
“ ဟင့္.. ဒါဆို.. အေဆာင္ေရွ႕က..အုန္းနို႕ ေခါက္ဆြဲ ခ်ိဳင့္ နဲ႕ လာေပး တာ ကေရာ..”
-
ေရာ္..ဒီ ကေလး ဟာ..ခက္ေန ပါျပီ..။ တေလာက.. ဖတ္တီး က..သူတို႕ အိမ္မွာ..ပိတ္ရက္ ေခါက္ဆြဲ ခ်က္စား လို႕.. ေလးဆင့္ခ်ိဳင့္ နဲ႕ အေဆာင္ လာေပး တာ.. သူတို႕ ေျပာလို႕ မဆံုး။
-
“ ဟဲ့.. အဲဒါ.. ငါတို႕ အကုန္ စားဖုိ႕ပဲ.. နင္တို႕ ငါတို႕ အကုန္လံုး နဲ႕ သူ႕အိမ္ နဲ႕ ခင္ေနတာပဲ”
အလကားပါ.. ဖက္တီး ဟာ..ဒီ ေလာက္ ေပြတာ။ ကားတစီး နဲ႕ ေကာင္မေလးေတြ.. ကူညီ ရတာ.. ေမဂ်ာစံု..ဆုိက္ဇ္ စံု။ အဲဒီ လို လူမ်ိဳး ကို..ဘယ္မွာ သြား .. အေလး အနက္ ထား လို႕ ျဖစ္မွာလဲ..။ သူ႕ မိသားစု ကေတာ့..ခင္စရာ ေကာင္း တာ အမွန္။
“ ဟဲ့.. အဲဒါ.. ငါတို႕ အကုန္ စားဖုိ႕ပဲ.. နင္တို႕ ငါတို႕ အကုန္လံုး နဲ႕ သူ႕အိမ္ နဲ႕ ခင္ေနတာပဲ”
အလကားပါ.. ဖက္တီး ဟာ..ဒီ ေလာက္ ေပြတာ။ ကားတစီး နဲ႕ ေကာင္မေလးေတြ.. ကူညီ ရတာ.. ေမဂ်ာစံု..ဆုိက္ဇ္ စံု။ အဲဒီ လို လူမ်ိဳး ကို..ဘယ္မွာ သြား .. အေလး အနက္ ထား လို႕ ျဖစ္မွာလဲ..။ သူ႕ မိသားစု ကေတာ့..ခင္စရာ ေကာင္း တာ အမွန္။
-
“အမေလး.. ေအာက္ကေန..နာမည္ ေခၚ ေတာ့..ဘယ္သူ႕ နာမည္ နဲ႕ ေခၚလည္း.. ငါတို႕က..ကပ္စား ရ တာမ်ား”
“အမေလး.. ေအာက္ကေန..နာမည္ ေခၚ ေတာ့..ဘယ္သူ႕ နာမည္ နဲ႕ ေခၚလည္း.. ငါတို႕က..ကပ္စား ရ တာမ်ား”
-
“ ေၾသာ္..ဒီကေလးမ.ႏွယ္....ဒီမွာ..လူေတြမွာ..ဘာလဲ ေရြးခ်ယ္မူပဲ..နင္ လွည္းတန္းေစ်း သြား အက်ီ ၤ ၀ယ္ တယ္ မလား ..ဘယ္ဟာေလး က..ပိုလိုက္ လည္း..ေစ်းပိုေတာ္လည္း..နင္ ေရြးမွာပဲ.. ငါတို႕ေတြ လည္း..ေရြးခ်ယ္ ေနတာပဲ.. ေရြးခ်ယ္ခံ ေနရတာပဲ.. ဖက္တီး လည္း..သူ႕ စာရင္းထဲကေန..ဘယ္ဟာမ်ား.. ေကာင္းမလဲ..ေရြးေနတာ.. နင္တို႕..ပုဂံ လမ္းထိပ္ မွာ ျမင္လိုက္ တယ္ ဆိုတာလည္း..ေရြးခ်ယ္မူ ေတြ ပဲ.. ခ်စ္သြားတယ္ ၾကိဳက္သြားတယ္ ဆိုတာ ကိုက.. ေရြးခ်ယ္ လိုက္တာပဲ.. အဲဒီ ေတာ့..သူတို႕ ေတြ လည္း ေရြးခ်ယ္ ေနသလို..ငါလဲ..ေလာေလာ ဆယ္ဆယ္..ဘာမွ ေသခ်ာ မေရြးခ်ယ္ ရေသးဘူး.. ကဲ.. ရွင္းပလား.. ခုေတာ့..ကိုယ့္ မုန္႕ဟင္းခါး ကို ..ကုန္ေအာင္ အရင္စား.. အင္းလ်ား ေဆာင္ ေနာက္က..ေဒၚဦး မုန္႕ဟင္းခါး နဲ႕..ပင္းယ ေဆာင္က..မုန္႕ဟင္းခါး..ဘယ္ဟာ ပိုေကာင္း လဲ ဆိုတာ.. ယွဥ္စား ၾကည့္ ….အဲဒါ လည္း ေရြးခ်ယ္မူပဲ.. ”
“ ေၾသာ္..ဒီကေလးမ.ႏွယ္....ဒီမွာ..လူေတြမွာ..ဘာလဲ ေရြးခ်ယ္မူပဲ..နင္ လွည္းတန္းေစ်း သြား အက်ီ ၤ ၀ယ္ တယ္ မလား ..ဘယ္ဟာေလး က..ပိုလိုက္ လည္း..ေစ်းပိုေတာ္လည္း..နင္ ေရြးမွာပဲ.. ငါတို႕ေတြ လည္း..ေရြးခ်ယ္ ေနတာပဲ.. ေရြးခ်ယ္ခံ ေနရတာပဲ.. ဖက္တီး လည္း..သူ႕ စာရင္းထဲကေန..ဘယ္ဟာမ်ား.. ေကာင္းမလဲ..ေရြးေနတာ.. နင္တို႕..ပုဂံ လမ္းထိပ္ မွာ ျမင္လိုက္ တယ္ ဆိုတာလည္း..ေရြးခ်ယ္မူ ေတြ ပဲ.. ခ်စ္သြားတယ္ ၾကိဳက္သြားတယ္ ဆိုတာ ကိုက.. ေရြးခ်ယ္ လိုက္တာပဲ.. အဲဒီ ေတာ့..သူတို႕ ေတြ လည္း ေရြးခ်ယ္ ေနသလို..ငါလဲ..ေလာေလာ ဆယ္ဆယ္..ဘာမွ ေသခ်ာ မေရြးခ်ယ္ ရေသးဘူး.. ကဲ.. ရွင္းပလား.. ခုေတာ့..ကိုယ့္ မုန္႕ဟင္းခါး ကို ..ကုန္ေအာင္ အရင္စား.. အင္းလ်ား ေဆာင္ ေနာက္က..ေဒၚဦး မုန္႕ဟင္းခါး နဲ႕..ပင္းယ ေဆာင္က..မုန္႕ဟင္းခါး..ဘယ္ဟာ ပိုေကာင္း လဲ ဆိုတာ.. ယွဥ္စား ၾကည့္ ….အဲဒါ လည္း ေရြးခ်ယ္မူပဲ.. ”
-
“ ေဒၚဦးက..မနက္ ေရာင္းတာ.. ဒီ ဆိုင္က..ညေန ေရာင္းတာ.. အရသာ မတူ ဘူး..အခ်ိန္ မတူဘူးေလ..”
“ ေဒၚဦးက..မနက္ ေရာင္းတာ.. ဒီ ဆိုင္က..ညေန ေရာင္းတာ.. အရသာ မတူ ဘူး..အခ်ိန္ မတူဘူးေလ..”
-
“ အဲဒီ ေတာ့ လည္း…ေရြးစရာ မလို ဘူး ေပါ့ဟာ .. မနက္ေရာင္းတာ မနက္ စား..ညေနေရာင္းတာ ညေနစား … ဟားဟား.. ဟုတ္ဘူး လား..”
မစု ေလ… အူေၾကာင္ၾကား နဲ႕..“ ဟုတ္တယ္.. အရသာ မတူ ဘူး ” ဆိုျပီး.. ဟင္းရည္ ထ ေတာင္းရင္း.. အေဒၚက..ပဲမုန္႕ နဲ႕ ခ်က္တာလား.. ေဒၚဦးက..ဆန္မွုန္႕ နဲ႕ ခ်က္တယ္ ေတြ..ဘာေတြ.. သြား ေဖာေရွာ ေနျပန္ ျပီ။
“ အဲဒီ ေတာ့ လည္း…ေရြးစရာ မလို ဘူး ေပါ့ဟာ .. မနက္ေရာင္းတာ မနက္ စား..ညေနေရာင္းတာ ညေနစား … ဟားဟား.. ဟုတ္ဘူး လား..”
မစု ေလ… အူေၾကာင္ၾကား နဲ႕..“ ဟုတ္တယ္.. အရသာ မတူ ဘူး ” ဆိုျပီး.. ဟင္းရည္ ထ ေတာင္းရင္း.. အေဒၚက..ပဲမုန္႕ နဲ႕ ခ်က္တာလား.. ေဒၚဦးက..ဆန္မွုန္႕ နဲ႕ ခ်က္တယ္ ေတြ..ဘာေတြ.. သြား ေဖာေရွာ ေနျပန္ ျပီ။
-
“ ေအး..သမီး ရဲ႕..မဦး တို႕က..အဆင္ေျပတယ္.. သူ႕ ေယာက်ာ္းကလည္း..ေက်ာင္းေဆာင္ ၀န္ထမ္းပဲ ဆိုေတာ့.. မနက္ ပိုင္း..အဲဒီ ေနရာေလး ရတာလည္း..ေရာင္းရတယ္ေလ.. ပုဂံလမ္းဖက္က..၀င္တဲ့..ေက်ာင္းတက္တဲ့ သူေတြ အကုန္..သူ႕ဆိုင္ ခ်ည္းပဲ.. မနက္ ဆို..အေစာၾကီး ကုန္တာပဲ.. အေဒၚ တို႕ ကေတာ့..ေက်ာင္း ၀န္ ထမ္း မိသားစု ေပမဲ့..လိုင္းေပါက္ ထဲက.. လာေရာင္း ရတာ.. ေတာ္ေသးတာ..ပင္းယေဆာင္ အေဆာင္မွဴးကလဲ.. ေပးေရာင္းလုိ႕.. ဒီလို ေလး ဆိုေတာ့..ဆိုင္ခြန္ ေတြ ဘာေတြ လဲ ေက်ာင္းကို ေပးစရာ မလို ဘူးေလ.. ဒါေပမဲ့..အေဒၚတို႕ လည္း ေျပာင္းျပီးရင္ေတာ့..ေန႕တိုင္း လာေရာင္းဖို႕ မလြယ္ ဘူး..ခု.. လိုင္းေပါက္ ထဲက..၀န္ထမ္း ေတြ စ ေရႊ႕ ေနရျပီေလ.. စိန္ရတု ခမ္းမ က.. စ ေဆာက္ ေနျပီ …”
“ ေအး..သမီး ရဲ႕..မဦး တို႕က..အဆင္ေျပတယ္.. သူ႕ ေယာက်ာ္းကလည္း..ေက်ာင္းေဆာင္ ၀န္ထမ္းပဲ ဆိုေတာ့.. မနက္ ပိုင္း..အဲဒီ ေနရာေလး ရတာလည္း..ေရာင္းရတယ္ေလ.. ပုဂံလမ္းဖက္က..၀င္တဲ့..ေက်ာင္းတက္တဲ့ သူေတြ အကုန္..သူ႕ဆိုင္ ခ်ည္းပဲ.. မနက္ ဆို..အေစာၾကီး ကုန္တာပဲ.. အေဒၚ တို႕ ကေတာ့..ေက်ာင္း ၀န္ ထမ္း မိသားစု ေပမဲ့..လိုင္းေပါက္ ထဲက.. လာေရာင္း ရတာ.. ေတာ္ေသးတာ..ပင္းယေဆာင္ အေဆာင္မွဴးကလဲ.. ေပးေရာင္းလုိ႕.. ဒီလို ေလး ဆိုေတာ့..ဆိုင္ခြန္ ေတြ ဘာေတြ လဲ ေက်ာင္းကို ေပးစရာ မလို ဘူးေလ.. ဒါေပမဲ့..အေဒၚတို႕ လည္း ေျပာင္းျပီးရင္ေတာ့..ေန႕တိုင္း လာေရာင္းဖို႕ မလြယ္ ဘူး..ခု.. လိုင္းေပါက္ ထဲက..၀န္ထမ္း ေတြ စ ေရႊ႕ ေနရျပီေလ.. စိန္ရတု ခမ္းမ က.. စ ေဆာက္ ေနျပီ …”
-
မစုက.. ေမးခ်င္တာ ေမးတာကို.. အေဒၚၾကီးကလည္း ေျဖခ်င္တာ ေျဖရင္း..ေ၀ဒနာကို ေၾက ညာ ေန လို႕ သူတို႕မွာ.. အရီရပ္ျပီး.. ပါးစပ္ေလး အေဟာင္းသား .. မ်က္ႏွာေလး ေတြ အငယ္သား နဲ႕..အေဒၚၾကီး ေျပာတာ..နားေထာင္ ေပး ေနရ ေသးသည္ ။ ခု ေသခ်ာ ၾကည့္မွ.. ဒီအေဒၚ ၾကီး ၾကည့္ ရတာ..ကုလား နဲနဲ စပ္ပံု ေပၚသည္။ လိုင္းေပါက္ ထဲက..ကုလား ၀န္ထမ္း ေတြက.. ဒီ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ၾကီး ထဲမွာ.. ကိုလိုနီ ေခတ္ထဲက..အဂၤလိပ္ေတြ နဲ႕ အတူ ပါလာရင္း..ဒီ ေက်ာင္း၀န္းၾကီး ထဲမွာပဲ..ပြားမ်ား ေနၾက တာလို႕.. ၾကားဖူးသည္။ သူတို႕ ပုဂံ ေဆာင္မွာ ေနခဲ့ရတုန္းက..၀န္ထမ္းေတြဆို..ခရစ္ယန္ ကုလားေတြ..နာမည္ ေတြကိုက..ေမရီ.. ဂ်ိဳးဇက္..တဲ့..မွည့္ထားတာ ေတာ့..သင္းေနတာပဲ။ ဒါဆို.. အေဆာင္က.. သန္႕ရွင္းေရး လုပ္ တဲ့..ေဒၚခင္ၾကည္ တို႕ ေတြ ေရာ..ဘယ္ ေရႊ႕ရ မလဲ မသိ။ ဦး တင္ေရႊ ကေတာ့.. ေသရင္ေတာင္.. အင္းလ်ားမွာပဲ အေစာင့္ ဆက္လုပ္ မွာ လို႕ ေျပာတယ္..။ သူတို႕ ဘ၀ ေတြကလည္း..ဒီ တကၠသိုလ္ၾကီး ထဲမွာ ပဲ ေမြး..ဒီတကၠသိုလ္ ထဲက ပဲ အလုပ္ေပး.. ဘုရားကၽြန္ ေတြ လုိ.. သူတို႕ တျခားမွာ..ဘယ္ေနတတ္..လုပ္တတ္ ကိုင္ တတ္ေတာ့ မလဲ..။
မစုက.. ေမးခ်င္တာ ေမးတာကို.. အေဒၚၾကီးကလည္း ေျဖခ်င္တာ ေျဖရင္း..ေ၀ဒနာကို ေၾက ညာ ေန လို႕ သူတို႕မွာ.. အရီရပ္ျပီး.. ပါးစပ္ေလး အေဟာင္းသား .. မ်က္ႏွာေလး ေတြ အငယ္သား နဲ႕..အေဒၚၾကီး ေျပာတာ..နားေထာင္ ေပး ေနရ ေသးသည္ ။ ခု ေသခ်ာ ၾကည့္မွ.. ဒီအေဒၚ ၾကီး ၾကည့္ ရတာ..ကုလား နဲနဲ စပ္ပံု ေပၚသည္။ လိုင္းေပါက္ ထဲက..ကုလား ၀န္ထမ္း ေတြက.. ဒီ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ၾကီး ထဲမွာ.. ကိုလိုနီ ေခတ္ထဲက..အဂၤလိပ္ေတြ နဲ႕ အတူ ပါလာရင္း..ဒီ ေက်ာင္း၀န္းၾကီး ထဲမွာပဲ..ပြားမ်ား ေနၾက တာလို႕.. ၾကားဖူးသည္။ သူတို႕ ပုဂံ ေဆာင္မွာ ေနခဲ့ရတုန္းက..၀န္ထမ္းေတြဆို..ခရစ္ယန္ ကုလားေတြ..နာမည္ ေတြကိုက..ေမရီ.. ဂ်ိဳးဇက္..တဲ့..မွည့္ထားတာ ေတာ့..သင္းေနတာပဲ။ ဒါဆို.. အေဆာင္က.. သန္႕ရွင္းေရး လုပ္ တဲ့..ေဒၚခင္ၾကည္ တို႕ ေတြ ေရာ..ဘယ္ ေရႊ႕ရ မလဲ မသိ။ ဦး တင္ေရႊ ကေတာ့.. ေသရင္ေတာင္.. အင္းလ်ားမွာပဲ အေစာင့္ ဆက္လုပ္ မွာ လို႕ ေျပာတယ္..။ သူတို႕ ဘ၀ ေတြကလည္း..ဒီ တကၠသိုလ္ၾကီး ထဲမွာ ပဲ ေမြး..ဒီတကၠသိုလ္ ထဲက ပဲ အလုပ္ေပး.. ဘုရားကၽြန္ ေတြ လုိ.. သူတို႕ တျခားမွာ..ဘယ္ေနတတ္..လုပ္တတ္ ကိုင္ တတ္ေတာ့ မလဲ..။
-
“ ဟုတ္.. အေဒၚၾကီး..စိန္ရတု က် ရင္ေတာ့.. အရမ္းေရာင္း ေကာင္းမွာပါ…”
“ ဟုတ္.. အေဒၚၾကီး..စိန္ရတု က် ရင္ေတာ့.. အရမ္းေရာင္း ေကာင္းမွာပါ…”
-
သူတို႕လည္း..ပါးစပ္ ထဲ ရွိတာ.. ေျပာျပီးေတာ့သာ..အားေပး လိုက္ ရတယ္။ အားက သိပ္ မရွိ ပါဘူး..။ ခုတေလာ..ရန္ကုန္ျမိဳ႕က..ေနရာ ေကာင္းေကာင္း ေတြ မွန္သမွ် ဖ်က္ခံ ေနရတာ။ တကၠသိုလ္ နဲ႕ လွည္းတန္း တ၀ိုက္ ဆိုလည္း..ဒီ ႏွစ္ ထဲ..တလွဳပ္လွဳပ္ နဲ႕။ သူတို႕ က်ဴရွင္ သြားတက္ တဲ့..၀ဂၢီ ရိပ္သာ ထဲက.. အိမ္ ေတြ ေတာင္ ဖ်က္ မယ္ ၾကား ေန သည္။ ဒီဖက္ ျခမ္း အ၀ိုင္း ေပၚက.. ဂိုးရွိဳး..၀င္းဆံသ.. ရွမ္းေတာင္တန္း ေတြ လဲ ပါမယ္ ေျပာ တယ္။ လွည္းတန္း ဂံုးေက်ာ္ တံတား ေဆာက္မွာ ဆိုလား ပဲ...။ အဲဒီ လွည္းတန္း ဂံုးေက်ာ္ တံတား ဆိုတာ လည္း..သူ တို႕ စေရာက္ ကတည္းက.. ၾကားေနတာ..။ ၀င္းဆံသ ဆိုင္ ေနရာ ၾကီးေတြ ကေတာ့.. အခိုင္ အမာ တိုက္ၾကီး တာၾကီး ေတြပါ.. ဖ်က္မယ္ မထင္ ပါဘူး။ အဲဒီ ၀င္း ဆံသ ဆို.. ေဖေဖ တို႕ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား ထဲက.. ရွိ ခဲ့တာ တဲ့..ေရွးမွန္ အ၀ိုင္း ၾကီး ေတြ နဲ႕ ခန္႕ခန္႕ညားညား ဆံသ ဆိုင္ ၾကီး ။ သူတို႕လည္း..ဆင္းရဲ လို႕..ဆံပင္ ညွပ္စား တာ ဟုတ္ဟန္ မတူပါဘူး။
-
သူတို႕လည္း..ပါးစပ္ ထဲ ရွိတာ.. ေျပာျပီးေတာ့သာ..အားေပး လိုက္ ရတယ္။ အားက သိပ္ မရွိ ပါဘူး..။ ခုတေလာ..ရန္ကုန္ျမိဳ႕က..ေနရာ ေကာင္းေကာင္း ေတြ မွန္သမွ် ဖ်က္ခံ ေနရတာ။ တကၠသိုလ္ နဲ႕ လွည္းတန္း တ၀ိုက္ ဆိုလည္း..ဒီ ႏွစ္ ထဲ..တလွဳပ္လွဳပ္ နဲ႕။ သူတို႕ က်ဴရွင္ သြားတက္ တဲ့..၀ဂၢီ ရိပ္သာ ထဲက.. အိမ္ ေတြ ေတာင္ ဖ်က္ မယ္ ၾကား ေန သည္။ ဒီဖက္ ျခမ္း အ၀ိုင္း ေပၚက.. ဂိုးရွိဳး..၀င္းဆံသ.. ရွမ္းေတာင္တန္း ေတြ လဲ ပါမယ္ ေျပာ တယ္။ လွည္းတန္း ဂံုးေက်ာ္ တံတား ေဆာက္မွာ ဆိုလား ပဲ...။ အဲဒီ လွည္းတန္း ဂံုးေက်ာ္ တံတား ဆိုတာ လည္း..သူ တို႕ စေရာက္ ကတည္းက.. ၾကားေနတာ..။ ၀င္းဆံသ ဆိုင္ ေနရာ ၾကီးေတြ ကေတာ့.. အခိုင္ အမာ တိုက္ၾကီး တာၾကီး ေတြပါ.. ဖ်က္မယ္ မထင္ ပါဘူး။ အဲဒီ ၀င္း ဆံသ ဆို.. ေဖေဖ တို႕ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား ထဲက.. ရွိ ခဲ့တာ တဲ့..ေရွးမွန္ အ၀ိုင္း ၾကီး ေတြ နဲ႕ ခန္႕ခန္႕ညားညား ဆံသ ဆိုင္ ၾကီး ။ သူတို႕လည္း..ဆင္းရဲ လို႕..ဆံပင္ ညွပ္စား တာ ဟုတ္ဟန္ မတူပါဘူး။
-
ျမက္ခင္းေပၚ ျဖတ္ျပီး..သြားေနက်.. ျဖတ္လမ္းေလး ဆီ ကူးေတာ့.. ထံုးစံ အတိုင္း..သံ ေသး သံ ေၾကာင္.. မွန္ေရာင္ တလက္လက္..။
-
“ ကဲ..အဲဒါေကာ..ေရြးခ်ယ္မူပဲ လား..” ကေလးက..ရြဲ႕တဲ့တဲ့ ေျပာေတာ့..“ အင္း..အဲဒါက.. ရမ္းပစ္တာ..လို႕ ေခၚတယ္..”
“ ကဲ..အဲဒါေကာ..ေရြးခ်ယ္မူပဲ လား..” ကေလးက..ရြဲ႕တဲ့တဲ့ ေျပာေတာ့..“ အင္း..အဲဒါက.. ရမ္းပစ္တာ..လို႕ ေခၚတယ္..”
-
ဟာ..ဟ..
ဟာ..ဟ..
-
“ အလယ္ေခါင္က.. အ၀ါ ေလး ..နာမည္ သိခ်င္တယ္..”
“ အလယ္ေခါင္က.. အ၀ါ ေလး ..နာမည္ သိခ်င္တယ္..”
-
“ ၾကားလား..အဲဒါက်ေတာ့ .. ေရြးခ်ယ္မူ..လို႕ ေခၚတယ္ ”
“ ၾကားလား..အဲဒါက်ေတာ့ .. ေရြးခ်ယ္မူ..လို႕ ေခၚတယ္ ”
-
သူ ခပ္တည္တည္ နဲ႕ ေနာက္သမွ် ကို.. မစု နဲ႕ ကေလး က.. တဟိဟိ ရီရင္း.. အင္း၀ လမ္းေပၚ ေရာက္ လာသည္။ ညေန ၅ နာရီ အခ်ိန္က.. ေက်ာင္း ၀င္းၾကီး ထဲမွာ.. လူ ေတာ္ေတာ္ ရွင္းစ ျပဳျပီ။ အေဆာင္ သမား ေတြသာ..ဟို ဒီ လွဳပ္ရွားလို႕..။ အင္း၀ ေဆာင္ေရွ႕က..ပိုက္ေက်ာ္ ျခင္းပြဲ က.. တဟဲ့ ဟဲ့ .. တအင့္ အင့္ နွင့္.. ။ ဆိုင္းရင့္စ္ ကန္တင္းန္ ထဲမွာ..လူေတြ ရွင္းေန ျပီ မို႕.. စားပြဲ ထိုးေလး ၃ ေယာက္.. ခံုတခံုမွာ.. ဇယ္ေတာက္ ေန ၾကသည္။ ကေလး တေယာက္ ရဲ႕ တီရွပ္ ေက်ာကုန္းက.. ေစတနာရွင္..ကဖီး ဆိုတဲ့.. စာတန္းေလး ျမင္မွ.. လက္ဖက္ရည္ ၀ယ္ ဖို႕ သတိရ သည္။ ခုတေလာ..ညဖက္..ရိုးေကာလ္ျပီး ေရခ်ိဳး ထမင္းစား ျပီးရင္.. လက္ဖက္ရည္ ေလး တခြက္ ေသာက္ရင္း..စာအုပ္ တအုပ္ နဲ႕ ဇိမ္က် ခ်င္ ေန သည္။ အရင္ တုန္းကလို..ဟိုသြား ဒီသြား…အခန္းလည္.. တီဗီြ ဆင္း ၾကည့္ တာမ်ိဳး မလုပ္ ခ်င္ေတာ့..။ တီဗီြ ကလည္း.. ဘီရို ေသာ့ ကိုင္ တဲ့ သူ ကို.. ေစာင့္ရတာ နဲ႕.. ဘာနဲ႕.. ဘာမွ လည္း စိတ္၀င္စားစရာ မွ မရွိတာ.. ။ ဒီ ရက္ထဲ..မျဖဴ ကလည္း..သူ႕ဟာ နဲ႕သူ.. ။
သူ ခပ္တည္တည္ နဲ႕ ေနာက္သမွ် ကို.. မစု နဲ႕ ကေလး က.. တဟိဟိ ရီရင္း.. အင္း၀ လမ္းေပၚ ေရာက္ လာသည္။ ညေန ၅ နာရီ အခ်ိန္က.. ေက်ာင္း ၀င္းၾကီး ထဲမွာ.. လူ ေတာ္ေတာ္ ရွင္းစ ျပဳျပီ။ အေဆာင္ သမား ေတြသာ..ဟို ဒီ လွဳပ္ရွားလို႕..။ အင္း၀ ေဆာင္ေရွ႕က..ပိုက္ေက်ာ္ ျခင္းပြဲ က.. တဟဲ့ ဟဲ့ .. တအင့္ အင့္ နွင့္.. ။ ဆိုင္းရင့္စ္ ကန္တင္းန္ ထဲမွာ..လူေတြ ရွင္းေန ျပီ မို႕.. စားပြဲ ထိုးေလး ၃ ေယာက္.. ခံုတခံုမွာ.. ဇယ္ေတာက္ ေန ၾကသည္။ ကေလး တေယာက္ ရဲ႕ တီရွပ္ ေက်ာကုန္းက.. ေစတနာရွင္..ကဖီး ဆိုတဲ့.. စာတန္းေလး ျမင္မွ.. လက္ဖက္ရည္ ၀ယ္ ဖို႕ သတိရ သည္။ ခုတေလာ..ညဖက္..ရိုးေကာလ္ျပီး ေရခ်ိဳး ထမင္းစား ျပီးရင္.. လက္ဖက္ရည္ ေလး တခြက္ ေသာက္ရင္း..စာအုပ္ တအုပ္ နဲ႕ ဇိမ္က် ခ်င္ ေန သည္။ အရင္ တုန္းကလို..ဟိုသြား ဒီသြား…အခန္းလည္.. တီဗီြ ဆင္း ၾကည့္ တာမ်ိဳး မလုပ္ ခ်င္ေတာ့..။ တီဗီြ ကလည္း.. ဘီရို ေသာ့ ကိုင္ တဲ့ သူ ကို.. ေစာင့္ရတာ နဲ႕.. ဘာနဲ႕.. ဘာမွ လည္း စိတ္၀င္စားစရာ မွ မရွိတာ.. ။ ဒီ ရက္ထဲ..မျဖဴ ကလည္း..သူ႕ဟာ နဲ႕သူ.. ။
-
“ နင္တို႕ ၀င္ ႏွင့္ေလ.. ငါ လက္ဖက္ရည္ တခြက္ ပါဆယ္ ဆြဲလိုက္အံုးမယ္..”
“ နင္တို႕ ၀င္ ႏွင့္ေလ.. ငါ လက္ဖက္ရည္ တခြက္ ပါဆယ္ ဆြဲလိုက္အံုးမယ္..”
-
ကန္တင္းန္ ရဲ႕ အတြင္းဖက္ စားပြဲ တခု မွာ..သက္သက္ တို႕ အတြဲ..ကို ေတြ႕လိုက္ေတာ့..လက္လွမ္းျပ ရင္း ျပံဳးျပ လိုက္သည္။ ေစာေစာ စီးစီး ညစာ အုပ္ေနၾက ျပီ ထင္သည္။
-
ကန္တင္းန္ ရဲ႕ အတြင္းဖက္ စားပြဲ တခု မွာ..သက္သက္ တို႕ အတြဲ..ကို ေတြ႕လိုက္ေတာ့..လက္လွမ္းျပ ရင္း ျပံဳးျပ လိုက္သည္။ ေစာေစာ စီးစီး ညစာ အုပ္ေနၾက ျပီ ထင္သည္။
-
သက္သက္က.. Chemistry က..။ ခုႏွစ္မွ..သူတို႕ ေက်ာခန္း ..front roll ကို ေရႊ႕လာၾကတာ..။ မႏွစ္က..မထိုက္ နဲ႕ မနႏၵာ ေနရာမွာေပါ့။ သူ နဲ႕ မျဖဴကေတာ့.. ဒီ ၄၆ မွာပဲ ဆက္ေန ျဖစ္သည္။ သက္သက္က.. ခပ္ရိုးရိုး ေလး နဲ႕ အၾကည့္ခံ သလို..သူ႕ အခန္းေဖာ္.. မာလာ က လည္း မ်က္ႏွာေလး ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ေခ်ာသည္။ လူေလး ကေတာ့..ခပ္ညွက္ညွက္..ပုခံုး က်ဥ္းက်ဥ္း ေလး နဲ႕ ေယာက္်ားဆန္ ခ်င္ သလိုလို ။ ျပီးေတာ့...အထက္ဖက္.. ျမင္းျခံ နား ကမို႕လား မသိ.. စကားတတ္ သေလာက္ ..ေျပာလိုက္ရင္.. တစ္တစ္ခြခြ..။ ဘာပဲ ေျပာေျပာ..ေက်ာခ်င္းကပ္ အခန္းေတြ ေနျပီ ဆိုေတာ့.. သူ႕စကားသံ..ကုိယ့္စကားသံ..ၾကားျပီး..တေယာက္ နဲ႕ တေယာက္..ရိပ္ဖမ္း သံဖမ္းေတာ့.. သိေန ျပီး ၾကျပီ။ သက္သက္ နဲ႕.. သူ႕ဘဲက..ပထမႏွစ္ ကတည္းက..အတန္းထဲမွာ ေတြ႕ျပီး တြဲ ၾကတာ တဲ့…။ သူတို႕ ရည္စား သက္တမ္းက.. ရွည္လွျပီ။ ျပီးေတာ့.. သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္က.. ရီ ရ တယ္.. အျမဲ..အစားအေသာက္ အေၾကာင္းပဲ ေျပာ ေန ၾကတာတဲ့..။ ခုလည္း ၾကည့္..သူ႕ဘဲက.. စစ္ကိုင္းေဆာင္က ေန ထြက္လာျပီး.. ႏွစ္ေယာက္သား..အေဆာင္ထမင္းဟင္း မစားပဲ..ဘာေတြ ခီးေန ၾကတယ္ မသိ။ သက္သက္က..မိုးလင္းက..မိုးခ်ဳပ္..သူ႕ဘဲ နဲ႕ ပဲ သြားလာ စားေသာက္ ေန ေတာ့ လည္း.. မာလာ တေယာက္တည္း.. ဘယ္လို ေန လည္း မသိ။ မာလာ ကလည္း..ခပ္ျပတ္ျပတ္ သမားပါ..။
-
-
အခု..သူ နဲ႕ မျဖဴေတာင္..
အို.. မသိပါဘူးေလ.. ဒါေတြ က .. ေျပာသလို..ကိုယ္ပိုင္ ေရြးခ်ယ္ မူ ေတြ ပဲ…။ တေနရာရာ..တဦး တေယာက္ ဆီမွာ ရပ္တန္႕သြားတဲ့..ေရြးခ်ယ္ျခင္း ေတြပဲ။
အို.. မသိပါဘူးေလ.. ဒါေတြ က .. ေျပာသလို..ကိုယ္ပိုင္ ေရြးခ်ယ္ မူ ေတြ ပဲ…။ တေနရာရာ..တဦး တေယာက္ ဆီမွာ ရပ္တန္႕သြားတဲ့..ေရြးခ်ယ္ျခင္း ေတြပဲ။
-
စားပြဲ ထိုးေလး လာေပးတဲ့..လက္ဖက္ရည္ ထုပ္ ကေလး ကို ကိုင္ရင္း..သက္သက္ တို႕ကို ေနာက္တေခါက္ ထပ္..လက္ျပျပီး .. အေဆာင္ဖက္ ကို.. ဦးတည္ လိုက္သည္။ အခုန.. သက္သက္ ပံုစံ ေလးက… တကယ့္ အိမ္က..ညစာ စားပြဲ မွာ..ခူးခပ္ ေကၽြးေနတဲ့..အိမ္ရွင္မ တေယာက္ ပံုစံ ..ပိုင္ပိုင္ နိုင္နိုင္ .. ။ ျပီးေတာ့.. သူ႕ေရြးခ်ယ္မူ မွာ.. စိတ္ခ် ေက်နပ္ ေနတဲ့ မ်က္ႏွာေလး နဲ႕။
-
စားပြဲ ထိုးေလး လာေပးတဲ့..လက္ဖက္ရည္ ထုပ္ ကေလး ကို ကိုင္ရင္း..သက္သက္ တို႕ကို ေနာက္တေခါက္ ထပ္..လက္ျပျပီး .. အေဆာင္ဖက္ ကို.. ဦးတည္ လိုက္သည္။ အခုန.. သက္သက္ ပံုစံ ေလးက… တကယ့္ အိမ္က..ညစာ စားပြဲ မွာ..ခူးခပ္ ေကၽြးေနတဲ့..အိမ္ရွင္မ တေယာက္ ပံုစံ ..ပိုင္ပိုင္ နိုင္နိုင္ .. ။ ျပီးေတာ့.. သူ႕ေရြးခ်ယ္မူ မွာ.. စိတ္ခ် ေက်နပ္ ေနတဲ့ မ်က္ႏွာေလး နဲ႕။
-
ညေန ေအးေအး မွာ.. သနပ္ခါး ေဖြးေဖြး နဲ႕ လမ္းေလွ်ာက္ ထြက္လာ တဲ့.. extension က..စာဂ်ပိုး အုပ္ ကို ျပံဳးျပ ႏွုတ္ဆက္ရင္း…မႏွစ္က.. အေဆာင္ ေနာက္ေပါက္ ညေနေစာင္း မွာ.. အျမဲ ေတြ႕ရ တတ္တဲ့.. အတြဲၾကီး ေတြကို သတိရ ေနမိသည္။ မထိုက္ တို႕.. ေဒးဒရဲ ကြင္းန္ တို႕..ဘာတို႕..ခု.. ဘယ္ေတြ ေရာက္ကုန္ ျပီ လဲ မသိ။ ဒီေလာက္..ခ်စ္တတ္ပံု နဲ႕ ေတာ့.. အိမ္ေထာင္ေတြ ဘာေတြ ေတာင္ ျပဳျပီး ေလာက္ျပီ ေန မွာ..။ ဒါမွ မဟုတ္ ..ခု ႏွစ္ ေနာက္ေပါက္ မွာ နာမည္ ၾကီး တဲ့.. အိုင္အာ က.. စိမ္းျမရည္ လို.. သူ႕ဘဲကို.. နိုင္ငံျခား အရင္ ထြက္ျပီး ေငြရွာ ခိုင္း မလား ေတာ့ မသိ။
-
တေယာက္ နဲ႕ တေယာက္ ေပါင္းစည္း မိ မွ ေတာ့..သူ႕ ေရြးခ်ယ္ ေနထိုင္မူ နဲ႕ ကိုယ့္ေရြးခ်ယ္ ေနထိုင္မူ လည္း..နီးစပ္ ရ ေတာ့ မွာ ေပါ့..။
-
-
ေက်ာင္းက..ျပန္လာ ကတည္းက..မေပ်ာ္မရႊင္ ႏြမ္းႏြမ္း နယ္နယ္ ျဖစ္လာ တဲ့ လူက..အေဆာင္ျခံ၀င္း ထဲ.. ၀င္ေတာ့..ေျခလွမ္းေတြက.. ေလးတြဲ႕တြဲ႕။ ..ဧည့္သည္ ေတြ႕ ဖို႕ ..အေဆာင္ထဲက..ထြက္လာၾက တဲ့.. အားတက္သေရာ.. မ်က္ႏွာေလး ေတြက ေတာ့... သနပ္ခါး ေလးေတြ ကိုယ္စီ နဲ႕.. လန္းလန္း ဆန္းဆန္း.. ၾကည့္လို႕ ေကာင္း ေန ၾက သည္ ။ ညေန မုန္း တဲ့ ေရာဂါ ၾကီး ... ျပန္ ထ ခ်င္ သလို..
-
အျပံဳး ခ်ိဳ ခ်ိဳ နဲ႕ ရယ္ေမာသံ တခု ကို.. ၾကား ေယာင္ သတိရ ေန မိသည္။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္.. သူငယ္ခ်င္း ေတြ အရင္လို စုစုစည္းစည္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ရႊင္ရႊင္.. ျပန္ ျဖစ္ ခ်င္သည္ေလ..။
-
ထမင္းစားခန္း ထဲ ၀င္ၾကည့္ေတာ့..သူ႕ဟင္းခြက္..မျဖဴ တင္သြား ေပး ျပီ ထင္သည္။ ခုန မုန္႕ဟင္းခါးေတြ စားလာေတာ့..ေတာ္ေတာ္ နဲ႕ ညစာ စားျဖစ္ မည္ မထင္။
-
ထမင္းစားခန္း ထဲ ၀င္ၾကည့္ေတာ့..သူ႕ဟင္းခြက္..မျဖဴ တင္သြား ေပး ျပီ ထင္သည္။ ခုန မုန္႕ဟင္းခါးေတြ စားလာေတာ့..ေတာ္ေတာ္ နဲ႕ ညစာ စားျဖစ္ မည္ မထင္။
-
+++++++
-
ရိုးေကာလ္ ျဖဳတ္မွ..ေအးေအးေဆးေဆး ေရ ဆင္းခ်ိဳး သည္။ ေအာက္တိုဘာ လ ထဲ ေရာက္ျပီ မို႕.. အေတာ္ေအးေနျပီ..။ အ၀တ္ နဲနဲ ေလွ်ာ္ေနရင္း..ေရခ်ိဳးခန္းထဲ လူရွင္းစ ျပဳလာ ေတာ့.. သူ..နဲနဲ ေတာ့ ေၾကက္မိသည္။ အ၀တ္ေတြ ကို.. ခပ္ျမန္ျမန္ ေရၾကည္ ႏွစ္ ရင္း.. မျဖဴ တို႕ အေၾကာင္း..ေခါင္း ထဲ ေရာက္လာ ျပန္သည္။
ရိုးေကာလ္ ျဖဳတ္မွ..ေအးေအးေဆးေဆး ေရ ဆင္းခ်ိဳး သည္။ ေအာက္တိုဘာ လ ထဲ ေရာက္ျပီ မို႕.. အေတာ္ေအးေနျပီ..။ အ၀တ္ နဲနဲ ေလွ်ာ္ေနရင္း..ေရခ်ိဳးခန္းထဲ လူရွင္းစ ျပဳလာ ေတာ့.. သူ..နဲနဲ ေတာ့ ေၾကက္မိသည္။ အ၀တ္ေတြ ကို.. ခပ္ျမန္ျမန္ ေရၾကည္ ႏွစ္ ရင္း.. မျဖဴ တို႕ အေၾကာင္း..ေခါင္း ထဲ ေရာက္လာ ျပန္သည္။
-
အခန္းထဲ ေရာက္ ေတာ့..မျဖဴက..ကုတင္ေပၚမွာ..ေအးေအး ေဆးေဆး..အ၀တ္ ေတြ ေခါက္လို႕...
သနပ္ခါး လည္း မလိမ္းခ်င္ ေတာ့ပါဘူး..၈ နာရီပဲ ခြဲေနျပီ။
-
သူတို႕ အခန္းထဲမွာ.. တိတ္ဆိတ္ ေန သေလာက္..ေက်ာခန္းက.. သက္သက္ နဲ႕ မာလာ ရဲ႕ တြတ္တိုး ရယ္သံ တခ်ိဳ႕ၾကားရသည္။ ေရစို ေနတဲ့ ဆံပင္ ရွည္ ေတြကို..တဘက္ နဲ႕ ခပ္ဖြဖြ သုတ္ ေနတုန္း..
-
“ ဟဲ့..ငါ သူ႕ကို လက္ခံ လိုက္ျပီ..သိလား ”
“ ဟဲ့..ငါ သူ႕ကို လက္ခံ လိုက္ျပီ..သိလား ”
မျဖဴ အသံ ခပ္တိုးတိုး က.. သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္ ၾကား က တိတ္ဆိတ္မူ ကို.. လံုေလာက္ စြာ ျဖိဳခြင္း လိုက္သည္။
ဟုတ္လား.. ဆိုတဲ့ သူ႕အသံက ေတာ့… လွ်ာဖ်ားေပၚမွာ.. ခပ္ေလ်ာ့ ေလ်ာ့။
-
-
“ နင္ သူ႕ကို ဘယ္လို ထင္လဲ…”
-
-
ည၀တ္ အက်ီ ၤ တထည္ ကို..ေခါင္းေပၚက..စြပ္ခ် လိုက္ရင္း..ကုတင္ေပၚ အရင္.. လွဲ လိုက္သည္။
“ အဲ..ဘာမွ ထင္စရာ မရွိဘူးေလ.. ေကာင္းပါတယ္.. ငါတို႕လည္း..အေစာၾကီးထဲက.. သိေန တာပဲ..”
-
“ အဲ..ဘာမွ ထင္စရာ မရွိဘူးေလ.. ေကာင္းပါတယ္.. ငါတို႕လည္း..အေစာၾကီးထဲက.. သိေန တာပဲ..”
-
မျဖဴက.. အားတက္ သြားဟန္ နဲ႕.. ငါလည္းေလ.. အမ်ားၾကီး စဥ္းစား ေသးတယ္.. တခ်ိဳ႕ ကိစၥ ေတြက.. ငါ့ အိမ္က.. လက္ခံ နိုင္မွာ မဟုတ္ဘူးေလ.. ဆုိျပီး.. စကား ဆက္ ဖို႕ ျပင္ သည္။ ဖက္လက္စ စာအုပ္ တအုပ္ ကို.. ရင္ဘတ္ ေပၚ ေထာင္ ရင္း.. မျဖဴ ေျပာသမွ် ကို..အင္း..အဲ လိုက္ ေန မိသည္။ စိတ္ကေတာ့.. စာအုပ္ ေပၚမွာ လည္း မရွိ.. မျဖဴ ေျပာ ေနတဲ့.. စကား သံ ေတြ ေပၚမွာ လည္း မရွိ။ အ၀တ္ေခါက္ရင္း.. စကား ေျပာေနတဲ့.. မျဖဴ မ်က္ႏွာကို တခ်က္ လွမ္း ၾကည့္ ေတာ့.. ရွက္ျပံဳး လွလွ ေလး တခု ကို ေဘးတိုက္ ျမင္ ေန ရသည္။ ညေနက.. ဆိုင္းယင့္စ္ကန္တင္းန္ မွာ..ျမင္ခဲ့ ရတဲ့..သက္သက္ ရဲ႕ မ်က္ႏွာ မ်ိဳးေလး။ သူ႕ေရြးခ်ယ္မူ အေပၚမွာ..ေက်နပ္ စိတ္ခ် ေနတဲ့ မ်က္ႏွာေလး..။
-
-
မျဖဴ ဗီရို ဖြင့္ျပီး..အ၀တ္ေတြ ထဲ့ ေနတုန္း.. လွဲရာ မထ.. ကိုယ္လံုးကို လိမ္လိုက္ရင္း..စားပြဲ ေပၚက..စာအုပ္ပံု ထဲက.. ေကဖြဲ႕ ဆိုသီ စာအုပ္ ေလး ကို ဆြဲယူ လိုက္တယ္။ ခုခ်ိန္မွာ.. အေထြး ေျပာတဲ့..စကား ေတြကို သူ ျပန္ ဖတ္ၾကည့္ ခ်င္သည္။ ဟုတ္တယ္။ ကေလး ဆန္ တဲ့.. သီခ်င္းပဲ ဆိုခ်င္ ေနတဲ့ ေက့ ကို.. အခ်စ္ နဲ႕ ပတ္သတ္လို႕..အျမဲ ေထာက္ျပ တတ္တဲ့..အေထြး ရဲ႕ စကားလံုး ျပတ္ျပတ္ ရွင္းရွင္း ေလး ေတြကို..သူ ၾကိဳက္သည္။ စာအုပ္ ကေလး ရဲ႕ ေနာက္ဖက္ ကို ခပ္သြက္သြက္ လွန္ လိုက္ရင္း.. မ်ဥ္းသား ထားတဲ့.. အပိုဒ္ ေလး ေတြ.. ဘယ္ ေနရာမွာလဲ…. ေဟာ..
ေယာက်္ား တေယာက္ကိုု သေဘာျဖဴျဖဴ နဲ႕ ခ်စ္ၾကိဳက္ရတာ ဘာမွ ရွက္စရာ
မဟုုတ္ဘူး ဆိုုတာ မသိၾကဘူး။ ၾကိဳက္ခ်င္ေတာင္ ကိုုယ့္ကိုု ကိုုယ္ အဖိုုးတန္ေအာင္
အမ်ိဴးမ်ိဳး ဟန္လုုပ္ လိမ္ညာ ျပီး ေရွ႕တိုုး ေနာက္ဆုုတ္ လုုပ္ၾက ရတာက.. ထံုုးစံ
ျဖစ္ေနတယ္ေလ..။
ဟင့္အင္း..
ဒါျဖင့္.. ခ်စ္တယ္ ဆိုတာ.. ရဲရဲ သြက္သြက္ ဆံုးျဖတ္ပစ္ ရမဲ့ ကိစၥ လား...
မဟုတ္ဘူး.. ငါက.. မေရြးခ်ယ္ နိုင္ေသးတာ ပါ..။ ခ်စ္တယ္ ဆိုတဲ့ ကိစၥကို မဆံုးျဖတ္ရ ေသးတာ ပါ။ ဒါဆို...အခ်စ္ကို တကယ္ မေတြ႕ ေသး လို႕လား.. ။ ညေနက ငါ ေျပာခဲ့သလို..ခ်စ္တယ္ ဆိုတာ လည္း..ေရြးခ်ယ္လိုက္တာပဲ.. ဆိုတာ ေရာ.. ဟုတ္ပါ့ မလား။ အေထြး ေျပာသလို သေဘာျဖဴျဖဴ နဲ႕ ခ်စ္ လိုက္ယံု သက္သက္ပဲလား။
-
ေနပါအံုး ေလ… ဒီ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းၾကီး ေရာက္ရင္… အခ်စ္ကို ေတြ႕ရမယ္.. ေရြးခ်ယ္ ရမယ္ လို႕ ေကာ..ဘယ္သူ ကမ်ား..ပံုစံ ခ် ေပး ခဲ့ လို႕ လဲ..။
ေနပါအံုး ေလ… ဒီ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းၾကီး ေရာက္ရင္… အခ်စ္ကို ေတြ႕ရမယ္.. ေရြးခ်ယ္ ရမယ္ လို႕ ေကာ..ဘယ္သူ ကမ်ား..ပံုစံ ခ် ေပး ခဲ့ လို႕ လဲ..။
( ဆက္ရန္)-
